- grein í Morgunblaðinu 19. nóvember 2011
Steingrímur J. Sigfússon brást illa við í vikunni er ég benti á þá staðreynd að mágur hans og systir ættu tæp 17% í jörðunum Kalmanstjörn og Junkaragerði. Fréttastofa ríkisstjórnarinnar – RÚV - fylgdi viðskotaillum ráðherra eftir án þess að reyna að upplýsa málið. Ekki var haft samband við mig við vinnslu tveggja frétta sem fréttastofan flutti. Það er ekki nýtt. Sneri Steingrímur málinu á hvolf og fullyrti að ég héldi að hann sem ráðherra væri að kaupa f.h. ríkisins jarðspildu og jarðhitaréttindi af landeigendum en ekki Reykjanesbæ. Það sagði ég aldrei – en Steingrímur heyrir það sem hann vill heyra.
Ég spurði einfaldlega hvaða hagsmuni væri verið að vernda og spurði hvort verið væri að kaupa réttindin heim. En nú að því sem fréttastofa ríkisstjórnarinnar hirti ekki að spyrja mig um. Í fyrsta lagi eru sveitafélagsmörk á umræddu svæði mjög óskýr og landamerki milli Kalmanstjarnar, Junkaragerðis og Staðar líka. Borholur og virkjun liggja á þessum óskýru mörkum. Það land og þau jarðhitaréttindi sem fjármálaráðherra lætur ríkið kaupa virðist vera afar verðmætt og hefur hann nú sett verðmiða á gæðin - litlar 1.230 milljónir. Um skuldauppgjör við Reykjanesbæ fjalla ég ekki en ríkissjóður reiðir fram 330 milljónir með beinu fjár framlagi og fellir niður skattaskuldir upp á 900 milljónir.
Þá að aðalatriðinu. Ekki er vitað hvað stóra spildu ríkið er að kaupa af Reykjanesbæ. Talið er að um sé að ræða 63 – 70 hektara úr landi Kalmanstjarnar og Junkaragerðis. Kemur þetta fram í skýrslu forsætisráðuneytisins sem kom út í mars 2010 og ber heitið: Fyrirkomulag varðandi leigu á vatns- og jarðhitaréttindum í eigu íslenska ríkisins. Eignaskiptingin á landinu og jarðhitaréttindunum liggja því ekki fyrir. Árið 1999 keypti Hitaveita Suðurnesja þessi gæði á 63 milljónir – nú tólf árum seinna lætur Steingrímur J Sigfússon íslenska ríkið kaupa sömu gæði á 1.230 milljónir eða um 20 milljónir hvern hektara. Því er eftir miklu að slægjast.
Það er fullkomlega óeðlilegt að fjármálaráðherra skuli hafa forgöngu um verðmat þegar vitað er um vensl hans við eigendur jarðanna. Það er hvorki nýr sannleikur né gamall að einstaklingar láti reyna á eignaréttindi sín er snúa að landamerkjum fyrir dómstólum. Tíminn leiðir í ljós hvort eigendur jarðanna Kalmanstjarnar og Junkaragerðis höfði landamerkjamál á hendur íslenska ríkinu fyrir dómstólum. En „auðvitað“ hlýtur þetta allt saman að vera mjög eðlilegt úr því Steingrímur J. og fréttastofa ríkisstjórnarinnar segir að svo sé.
