Grein í Morgunblaðinu 29. september 2011
Framsóknarflokkurinn er atvinnumálaflokkur. Framsóknarmenn hafa ætíð skilið samspil atvinnu og heimilisreksturs. Ef engin atvinna er í boði fyrir einstaklinga þá er ógjörningur að halda úti heimili. Þessa hugsun hafa vinstrimenn ekki. Kratismi gengur fyrst og síðast út á að skapa opinber störf og þenja út ríkisbáknið. Vinstri menn kunna best af öllum að eyða skattfé sem fæst með skattgreiðslum almenna vinnumarkaðaris. Talið er að hátt í 25.000 störf á hinum almenna vinnumarkaði hafi glatast frá haustdögum 2008.
Alþýðusamband Íslands hreyfir ekki fingur gagnvart ríkisstjórninni til að sinna hlutverki sínu. Hef ég heyrt að félagsgjöld sem almenningur reiðir af hendi með atvinnu sinni sé hátt í 10 milljarðar á ári. Í hvað fara þessir peningar? Hví er verkalýðshreyfingin sem lömuð? Það vita allir um langvarandi tengsl ASÍ og Samfylkingarinnar.
Þegar ég fór í framboð fyrir Framsóknarflokkinn í Reykjavík var mér umsvifalaust sagt upp störfum sem lögfræðingur ASÍ eftir 5 mánaða störf hjá samtökunum. Ástæðan – jú hagsmunaárekstrar við stefnu ASÍ.
Kannski spilaði inn í þessa ákvörðun góð málefnaskrá Framsóknarflokksins fyrir þingkosningarnar 2009. Kosningastefnuskrá sem gekk út á björgun heimilanna og eflingu atvinnureksturs. Engum duldist andúðin sem Samfylkingin og ASÍ hafði á 20% skuldaniðurfellingarleið flokksins. Eyddi Gylfi Arnbjörnsson stórum hluta ræðu sinnar á ársfundi ASÍ þetta ár í að rífa stefnuskrá Framsóknarflokksins niður og þá sérstaklega skuldaniðurfellingarleiðina. Athyglisvert verður að fylgjast með viðbrögðum forseta ASÍ í ársbyrjun 2012 er iðnaðarráðherra fer í barnseignafrí því nú hefur Þórunn Sveinbjarnardóttir yfirgefið þingið. 5. sæti lista Samfylkingarinnar í SV – kjördæmi er yfirlögfræðingur ASÍ. Hvaða kröfur skyldi forseti ASÍ gera til hans? Verður honum sagt upp störfum vegna pólitískra starfa? Gefur yfirlögfræðingur ASÍ frá sér þingsætið?
Það var eftir því tekið að forseti ASÍ fór fyrir hópi sem Jóhanna Sigurðardóttir skipaði á haustdögum 2008 til að leggja mat á hvort ekki ætti að fella niður tímabundið verðtryggingu á lánum til að koma í veg fyrir stórfellda hækkun á verðtryggðum lánum heimilanna. Gylfi Arnbjörnsson ásamt nefndinni hafnaði þessari leið – og því spyrja landsmenn – hví stendur forseti ASÍ ekki með umbjóðendum sínum? Þessi aðgerð leiddi til þess að verðtryggingin hefur lagst af fullum þunga á skuldsett heimili en fjármagnseigendur eru varðir að fullu.
Hvar eru útifundirnir, hvar eru kröfugerðirnar, hvar er gagnrýnin á ríkisstjórnina, hvar er krafan á eflingu atvinnulífsins frá verkalýðshreyfingunni? Nú vantar gömlu verkalýðsjaxlana sem voru sannir málstað og umbjóðendum sínum alla síðustu öld.
Ekkert heyrist frá forsvarsmönnum ASÍ um þær miklu afskriftir sem áttu sér stað hjá bönkunum sem ekki skiluðu sér til heimilanna. Afskriftir á íbúðarlánum námu um 50% sem sannar enn og aftur að 20% leið Framsóknarflokksins var sú eina rétta í stöðunni. Ríkisstjórnin með hjálp ASÍ taldi þessa leið útilokaða og bar því við að ríkið þyrfti að moka nýju fé í bankana. Allt var þetta ömurleg blekking og spuni.
ASÍ studdi tillögu ríkisstjórnarinnar um að opna á úttekt séreignalífeyrissparnaðar. Lífeyrisgreiðslur eru ekki aðfararhæfar samkvæmt lögum – en eru það nú - því landsmenn hafa notað séreignasparnaðinn í að greiða niður skuldir og lán auk einkaneyslu. Talið er að sá litli hagvöxtur sem mælist stafi af útgreiðslu þessa sparnaðar. Hvar er nú „lífvörðurinn“ um lífeyrissjóðina sem verkalýðshreyfingin hefur barist fyrir? Hví telur ASÍ réttlætanlegt að ríkissjóður innheimti skatttekjur af fyrirframgreiddum séreignasparnaði en hafni því alfarið að skattleggja innstreymi í séreignasjóði? Hvers vegna berst ASÍ ekki fyrir rannsókn á almennu lífeyrissjóðunum sem töpuðu stjarnfræðilegum upphæðum í hruninu – „lífeyrissjóðum fólksins“? Ástæðuna vita allir. Forseti ASÍ hefur oft harðlega gagnrýnt alþingismenn og talað um að hreinsa þurfi til á Alþingi – ég segi á móti – þarf ekki að hreinsa til í verkalýðshreyfingunni svo hún þjóni félagsmönnum sínum en ekki fjármagnseigendum og Samfylkingunni?
Alþýðusamband Íslands hreyfir ekki fingur gagnvart ríkisstjórninni til að sinna hlutverki sínu. Hef ég heyrt að félagsgjöld sem almenningur reiðir af hendi með atvinnu sinni sé hátt í 10 milljarðar á ári. Í hvað fara þessir peningar? Hví er verkalýðshreyfingin sem lömuð? Það vita allir um langvarandi tengsl ASÍ og Samfylkingarinnar.
Þegar ég fór í framboð fyrir Framsóknarflokkinn í Reykjavík var mér umsvifalaust sagt upp störfum sem lögfræðingur ASÍ eftir 5 mánaða störf hjá samtökunum. Ástæðan – jú hagsmunaárekstrar við stefnu ASÍ.
Kannski spilaði inn í þessa ákvörðun góð málefnaskrá Framsóknarflokksins fyrir þingkosningarnar 2009. Kosningastefnuskrá sem gekk út á björgun heimilanna og eflingu atvinnureksturs. Engum duldist andúðin sem Samfylkingin og ASÍ hafði á 20% skuldaniðurfellingarleið flokksins. Eyddi Gylfi Arnbjörnsson stórum hluta ræðu sinnar á ársfundi ASÍ þetta ár í að rífa stefnuskrá Framsóknarflokksins niður og þá sérstaklega skuldaniðurfellingarleiðina. Athyglisvert verður að fylgjast með viðbrögðum forseta ASÍ í ársbyrjun 2012 er iðnaðarráðherra fer í barnseignafrí því nú hefur Þórunn Sveinbjarnardóttir yfirgefið þingið. 5. sæti lista Samfylkingarinnar í SV – kjördæmi er yfirlögfræðingur ASÍ. Hvaða kröfur skyldi forseti ASÍ gera til hans? Verður honum sagt upp störfum vegna pólitískra starfa? Gefur yfirlögfræðingur ASÍ frá sér þingsætið?
Það var eftir því tekið að forseti ASÍ fór fyrir hópi sem Jóhanna Sigurðardóttir skipaði á haustdögum 2008 til að leggja mat á hvort ekki ætti að fella niður tímabundið verðtryggingu á lánum til að koma í veg fyrir stórfellda hækkun á verðtryggðum lánum heimilanna. Gylfi Arnbjörnsson ásamt nefndinni hafnaði þessari leið – og því spyrja landsmenn – hví stendur forseti ASÍ ekki með umbjóðendum sínum? Þessi aðgerð leiddi til þess að verðtryggingin hefur lagst af fullum þunga á skuldsett heimili en fjármagnseigendur eru varðir að fullu.
Hvar eru útifundirnir, hvar eru kröfugerðirnar, hvar er gagnrýnin á ríkisstjórnina, hvar er krafan á eflingu atvinnulífsins frá verkalýðshreyfingunni? Nú vantar gömlu verkalýðsjaxlana sem voru sannir málstað og umbjóðendum sínum alla síðustu öld.
Ekkert heyrist frá forsvarsmönnum ASÍ um þær miklu afskriftir sem áttu sér stað hjá bönkunum sem ekki skiluðu sér til heimilanna. Afskriftir á íbúðarlánum námu um 50% sem sannar enn og aftur að 20% leið Framsóknarflokksins var sú eina rétta í stöðunni. Ríkisstjórnin með hjálp ASÍ taldi þessa leið útilokaða og bar því við að ríkið þyrfti að moka nýju fé í bankana. Allt var þetta ömurleg blekking og spuni.
ASÍ studdi tillögu ríkisstjórnarinnar um að opna á úttekt séreignalífeyrissparnaðar. Lífeyrisgreiðslur eru ekki aðfararhæfar samkvæmt lögum – en eru það nú - því landsmenn hafa notað séreignasparnaðinn í að greiða niður skuldir og lán auk einkaneyslu. Talið er að sá litli hagvöxtur sem mælist stafi af útgreiðslu þessa sparnaðar. Hvar er nú „lífvörðurinn“ um lífeyrissjóðina sem verkalýðshreyfingin hefur barist fyrir? Hví telur ASÍ réttlætanlegt að ríkissjóður innheimti skatttekjur af fyrirframgreiddum séreignasparnaði en hafni því alfarið að skattleggja innstreymi í séreignasjóði? Hvers vegna berst ASÍ ekki fyrir rannsókn á almennu lífeyrissjóðunum sem töpuðu stjarnfræðilegum upphæðum í hruninu – „lífeyrissjóðum fólksins“? Ástæðuna vita allir. Forseti ASÍ hefur oft harðlega gagnrýnt alþingismenn og talað um að hreinsa þurfi til á Alþingi – ég segi á móti – þarf ekki að hreinsa til í verkalýðshreyfingunni svo hún þjóni félagsmönnum sínum en ekki fjármagnseigendum og Samfylkingunni?
